Dulse , ook wel bekend als rode alg of lappetzeewier , is een mooie en smakelijke rode alg die groeit aan de noordkust van de Atlantische en Stille Oceaan. De wetenschappelijke naam is Palmaria palmata.

Het gebruik van dulse-algen als voedsel werd meer dan 1400 jaar geleden voor het eerst schriftelijk vermeld door een Ierse monnik. Tegenwoordig wordt lappetzeewier voornamelijk geoogst en gegeten in Ierland, IJsland en langs de Atlantische kusten van Canada en de VS. Lappetzeewier is steeds populairder geworden sinds de boeken van Anthony William. Deze reepjes zijn niet geschikt voor de blender. Gebruik liever vlokken.

Dulse in één oogopslag

Oorsprong : Ierland, van wilde oogst

Productie : Luchtgedroogd (rauw voedsel) en "tabakvochtig", zoals een klant de dulse beschreef.

Ingrediënten : Dulse ( Palmaria palmata )

Allergenen : Zeealgen bevatten geen allergenen. Omdat het een natuurproduct is, kunnen er echter sporen van weekdieren , schaaldieren of zand aanwezig zijn.

Bewaren : Koel en droog

Waarschuwing : Algen zijn van nature rijk aan jodium. Een overmatige inname van jodium kan leiden tot schildklierproblemen. De dagelijkse inname moet worden aangepast aan de persoonlijke behoeften.

Van de verschillende soorten algen die wij aanbieden, worden sommige regelmatig getest op de aanwezigheid van zware metalen.

Het gebruik van lappetzeewier

Hoe smaakt lappetzeewier? Hoe ruikt dulse?

Zeewier smaakt zout (de witte afscheiding is zout!) en een beetje nootachtig.

Ons lappetzeewier is niet zo hard gedroogd als steen, zoals gebruikelijk is in Ierland, maar net hard genoeg om het houdbaar te maken. (Een klant beschreef het als "tabakvochtig".) Hierdoor blijven de algen mals en kunnen ze direct uit het zakje worden gegeten.

Soms ruikt dulse iets sterker naar de zee, soms minder. Als minimaal bewerkt natuurproduct zijn de algen onderhevig aan natuurlijke schommelingen. Wil je de geur minimaliseren, dan kun je de dulse gewoon even in een open zak bewaren. Hieronder leggen we je meer uit over het bewaren van de algen.

Hoe kan ik dulse eten?

Ten eerste: je hoeft de dulse niet te wassen. We geven er zelfs de voorkeur aan om hem 'droog' te wassen, rechtstreeks uit de zak.

De langwerpige bladeren van het zeewier kunnen uit elkaar worden getrokken en in dunne, kleinere stukjes worden gescheurd. Dulse is op deze manier uitstekend geschikt als tussendoortje. Probeer eerst een dun reepje.

De combinatie van fruit en zeewier is ongebruikelijk maar heerlijk, eg als wrap voor een gedroogde abrikoos en een walnoot. Gedroogd fruit en noten kunnen naar wens worden vervangen. Dadels, amandelen, paranoten, rozijnen... wat je maar in huis hebt.

Je kunt dulse ook in een pan bakken om knapperige frietjes te maken.

Dulse smaakt heerlijk in salades, maar ook bij aardappelen en pasta. In soepen en soortgelijke gerechten versterkt dulse de smaak van de andere ingrediënten.

Lappetzeewier is ook geschikt als ingrediënt bij het bakken, eg voor hartig brood. Dit is vergelijkbaar met het zogenaamde laverbrood, een Welshe specialiteit gemaakt met nori. In IJsland wordt boter gegeten met lappetzeewier. In Ierland werd dulse traditioneel geserveerd met bier.

Meer recepten vind je hier: https://brunnen.eichenhain.com/tag/dulse/

Hoe bewaar ik dulse?

Dulse kun je niet in de koelkast bewaren. Je kunt dulse op twee manieren bewaren, afhankelijk van wat je ermee wilt bereiken:

- Wil je het "vers" houden zoals het uit de zak komt, dan kun je het gewoon in de zak bewaren. Het droogt heel langzaam uit, omdat de zak na opening niet zo luchtdicht is als bij levering. Zo blijft het in ieder geval tot de houdbaarheidsdatum goed, en zelfs onbeperkt, omdat het nog verder uitdroogt.

- Wil je de dulse wat langer laten drogen (en dus bijvoorbeeld de geur verminderen), dan kun je de algen losmaken (de draden plakken aan elkaar) en in een open zak bewaren. Het droogt dan vrij snel en is dan praktisch onbeperkt houdbaar.

Tip : Algen drogen snel uit. Je kunt de zeegroente echter eenvoudig verversen: bevochtig de dulse met een plantenspuit of besprenkel hem gewoon met wat water. Schud hem vervolgens in een zakje zodat het water zich goed kan verdelen en laat hem minstens 20 minuten staan.

Hoeveel jodium zit er in de algen?

Het is erg moeilijk om een exacte indicatie te geven van het jodiumgehalte per 100 gram, omdat dit sterk kan variëren. Onze dulse is een wildgeoogst natuurproduct. De hoeveelheid jodium is afhankelijk van de oogstlocatie, het oogsttijdstip, het seizoen, omgevingsinvloeden, enz. Ook het drogen, bewaren en bereiden van de dulse heeft invloed op het jodiumgehalte.

Overigens hebben we hier iets geschreven over jodiumverlies tijdens het koken: https://brunnen.eichenhain.com/wieviel-jod-verlieren-algen-beim-kochen/

En voor degenen die nog steeds een getal willen weten: in het onderzoek wordt 97 microgram jodium per gram gedroogde dulse genoemd.

Wat moet ik nog meer weten over algen en dulse?

Dulse is een natuurproduct. Afhankelijk van de oogsttijd (het seizoen) heeft het een andere kleur of textuur. Soms is het heel mals en zout, soms wat steviger. Soms vind je ook (grotere) schelpdieren tussen de bladeren.

Witte vlekken op de dulse die op schimmel lijken, zijn gewoon zeezout.

Dulse droogt na verloop van tijd uit. Tijdens dit proces scheidt het zout zich af. Het zout lijkt op schimmel, maar is het niet. Toen we met algen begonnen, stelden we dezelfde vraag. We wendden ons tot Manus, onze algenkweker met tientallen jaren ervaring. Hij legde ons alles uit – en die kennis geven we nu aan u door.

Je kunt dit eenvoudig zelf testen door een strip in water te leggen. Nadat de strip het water heeft opgenomen, zal de witte aanslag verdwijnen. Bij schimmel zou er nog steeds een aanslag zijn. Maar niet bij zout. Bovendien stinkt schimmel.

Als je de dulse proeft, merk je dat hij behoorlijk zout smaakt. Omdat hij zo zout en goed gedroogd is (maar niet zo gedroogd dat hij niet meer mals is), hebben we in meer dan tien jaar minder gevallen van schimmel gehad dan je op één hand kunt tellen.

ps Op een productfoto ziet u de goede oogst van Manus. :-)